Novi materijalni dokazi, zvanični dokument Ministarstva za ljudska prava i izbjeglice BiH i razotkrivanje bizarnih detalja iz projekta otkrivaju do sada skrivenu istinu: Opština Jezero je još krajem 2020. godine dobila odobrena namjenska sredstva da u sklopu dvije učionice Osnovne škole “Vuk Karadžić” opremi dječiji vrtić. Zbog čega je to rješenje bačeno u stranu da bi se ušlo u gradnju novog objekta koji je progutao milion maraka, a čije su stepenice projektovane do prozora – za prodaju sendviča osnovcima?
Nakon što smo u prvom tekstu razotkrili kako je gradnja dječijeg vrtića u Jezeru sa početnih pola miliona KM narasla na preko milion maraka – uz fiktivni nadzor preko video-poziva i ekocid nad drvoredom crnogorice – u posjed smo dobili krunski dokaz koji razotkriva sam korijen ove finansijske manipulacije i razbija višegodišnju propagandu opštinske vlasti.
Radi se o zvaničnom aktu Ministarstva za ljudska prava i izbjeglice BiH, broj 01-41-1-2164-29/20/MM od 1. 12. 2020. godine, koji je u Opštini Jezero zaprimljen 10. 12. 2020. godine pod brojem 01-014-1040-2/20 .
Šta otkriva dokument iz 2020. godine?
Odlukom Komisije za izbjeglice i raseljena lica BiH, Opštini Jezero su na osnovu kandidovanih projekata odobrena ukupna sredstva od 27,860.00 KM . Od tog iznosa, dva projekta su se odnosila direktno na Osnovnu školu “Vuk Karadžić” u Jezeru:
- „Opremanje vrtića u sklopu postojećeg objeta zgrade OŠ u Jezeru“ – odobreno 9,000.00 KM .
- „Izrada svlačionice i mokrog čvora u postojećem prostoru OŠ u Jezeru“ – odobreno 18,860.00 KM .
Dakle, postojalo je najracionalnije, najbrže i najjeftinije moguće rješenje: da se u objektu osnovne škole, koja inače ima viška prostora i sve manje đaka (ove godine upisano je svega 8 prvačića), preurede i opreme dvije učionice i odmah stave u funkciju dječijeg vrtića.
Inženjering za pražnjenje budžeta: Kako izbjeći jeftino rješenje?
Iz zvaničnih spisa i kasnijih dešavanja jasno je da je ideja o vrtiću u sklopu škole naprasno gurnuta pod tepih, a odobrenom novcu gubi se javni trag. Novac iz javnih fondova nikada ne nestaje sam od sebe — on uvijek završi u džepovima onih koji njime upravljaju i koji su ga dobili.
Umjesto da djeca u Jezeru još 2020. ili 2021. godine dobiju opremljen i topli vrtić za skromnih 9,000 KM, načelnica Snežana Ružičić odlučuje se za potpuno drugi scenario – proglašavaju gradnju novog, zasebnog objeta od svega sto kvadratnih metara i pri tome sama odlučuje o najskupljoj ponudi, mada joj je komisija za tender nudila bolja rješenja.
Uporedimo matmatiku i logiku ova dva poteza:
- Rješenje iz 2020. (u sklopu škole): Cijena 9,000 KM , rok realizacije nekoliko sedmica.
- Projekat iz 2022. (novi samostalni objet): Cijena PREKO 1,000,000 KM , rok gradnje preko 1,500 DANA (i još nije u funkciji!).
Porodični projektni inženjering: Stepenice do prozora za “privatni biznis”?
Posebno poglavlje ove višegodišnje trakavice predstavlja sam projekat novog objekta vrtića. Projektant objekta je kćerka načelnice Snežane Ružičić, a na samom objetu uočava se nesvakidašnji detalj – betonske stepenice koje na prvi pogled izgledaju kao graditeljska greška jer ne vode do ulaznih vrata, nego direktno do – prozora !
Međutim, pozadina ovog arhitektonskog “izuma” ubrzo je postala jasna: stepenice su projektovane namjenski, kako bi se đaci Osnovne škole “Vuk Karadžić” tokom velikih odmora usmjeravali pravo na taj prozor/šalter, gdje bi im se prodavali sendviči i brza hrana!
Tako je krug zatvoren: umjesto da se u školi naprave učionice za vrtić i školska kuhinja u sklopu javne ustanove, izgrađen je milionski objet čiji je jedan od ciljeva, po svemu sudeći, bio i stvaranje monopolskog privatnog punkta za ishranu školaraca. Nije li sve je usklađeno i projektovano tako da novac ide tačno tamo gdje je namijenjen.
To, uostalom, nije jedini primjer selektivnog trošenja javnih resursa. Javna je tajna u Jezeru da su se budžetska sredstva i opštinska mehanizacija koristili i za lične pogodnosti – poput asfaltiranja pristupnog puta i samog placa u privatnom vlasništvu načelnice opštine.
Pitanja za Tužilaštvo i poruka biračima
Ovakva vrsta finansijskog inženjeringa i svjesnog stvaranja troškova od milion maraka zahtijeva hitnu reakciju nadležnih organa. Pitanja koja javnost postavlja morala bi potaknuti Okružno javno tužilaštvo u Banjoj Luci da konačno radi svoj posao, umjesto da pruža zaštitu i drži prijave u ladicama:
- Gdje je završen novac odobren 10. 12. 2020. godine pod brojem protocola 01-014-1040-2/20 za opremanje vrtića u školi?
- Zašto je odbačeno rješenje u sklopu škole i ko je doneo odluku da se ide u milionsku investiciju na direktnu štetu budžeta?
- Da li je projekat objecta podređen privatnim ugostiteljskim interesima i vezama unutar opštinskog vrha?
Dok se pravosuđe pravi slijepo, politički akteri odgovorni za ovaj Skadar na Bojani i ekocid u Jezeru ne smiju biti nagrađeni novim političkim funkcijama i poslaničkim mandatima. Nagraditi nekoga ko je od devet hiljada maraka napravio problem od milion KM značilo bi direktno saučesništvo u uništavanju vlastite zajednice, zar ne?
Dokumenti, protokoli i pečati ne mogu se izbrisati. Istina izlazi na vidjelo, papir po papir.
Ibrahim Halilović 